In Flanders Fields the poppies blow…Op stap in de Ieperboog.

Al een lange tijd stond het “Memorial museum Passchendaele 1917” (Zonnebeke) op mijn curieuze-neuzen-lijstje. Waarom hadden we het dan nog niet bezocht? Ik dacht dat het wat te zwaar zou zijn voor onze “kleine” curieuze-neuzen…maar eerlijk… die vrees was helemaal onterecht! En dit dankzij een dappere muis…Wij werden op sleeptouw genomen door: Maurice!

kasteel van Zonnebeke (wederopgebouwd)

Met een geluidsdoosje werden we door het museum geloodst: de volwassenen op grote-mensen-niveau en onze kids op hun eigen niveau. Maurice de muis en de kinderen Lisa en Louis tonen de kleine grote mensjes op klare maar liefdevolle manier hoe het nu zat in die oorlog, hoe de mensen leefden. Hoe Passendale er uitzag in de oorlog. Naast de geluidsfragmenten zijn er ook nog zoek en doe-opdrachtjes die kunnen uitgevoerd worden met de bijhorende plooikaart. Op die manier leerden onze curieuze-neuzen heel wat bij maar werd de gruwel in grote mate verzacht voor kleine oortjes.

Voor de volwassenen staat tijdens de rondgang de slag om “Passchendaele” centraal, deze veldslag was één van de hardste in de Westhoek. Met ongeveer 600000 gesneuvelde soldaten die vochten op een luttele 8km. Toch wel even de moeite om bij stil te staan…Dit museum is een aanrader voor groot en klein!

De toren houdt nog steeds de wacht in “Passchendaele”

Vergeet ook niet om nog eens rond te wandelen in het kasteelpark. Ga op zoek naar “de Pou Maumahora” :sculptuur ter herinnering aan de Nieuw-Zeelandse Maori soldaten en geniet verder van de memorial-gardens in de vorm van klaprozen.

Tyne cot cemetry…waar de stilte boekdelen spreekt!

Op een paar kilometer van het museum ligt het Tyne Cot cemetry, het grootste oorlogskerkhof van de commonwealth. Indrukwekkend voor groot en klein! 12000 witte graven liggen nu vredig in de zon, wist je dat slechts een kleine 4000 soldaten hier echt een naam kregen…

Of dat dan iets is voor kinderen? Zeker! Limme vindt dat elk kerkhof er zo “mooi” zou moeten uitzien en Jappe…stond stil…bleef staan…en zei “Dankuwel soldaten” …iets waar ik serieus stil van werd!

Dankuwel soldaten!

Hooge Crater museum, met liefde en veel respect!

Wil je nog een klein museum bezoeken waarin je veel kan zien en leren? Dan moet je het Hooge Crater museum (Zillebeke) echt eens bezoeken. Het ligt recht tegenover het Hooge crater cemetry. Dit privé museum dat is opgetrokken in een voormalige kapel (1920) en in een schooltje is met liefde gemaakt. Je wandelt er voorbij de ene vitrine na de andere, stuk voor stuk goed opgebouwd! Ik heb het eigenlijk niet zo voor kasten met geklede poppen maar dit museum is echt anders. Je voelt de passie van de eigenaars en ziet zo vele echte voorwerpen. Onze curieuze-neuzen keken hun ogen uit!

Kijk ook zeker naar boven, plots staat er zelfs een vliegtuig boven je hoofd. Ook interessant is het filmpje over het vinden en onderzoeken van een loopgraaf zovele jaren na de oorlog. Afsluiten kan perfect in het herdenkings/thema-cafeetje dat bij het museum hoort.

langs kraters en loopgraven in de achtertuin van Bellewaerde

Wist je dat je hier vlakbij Bellewaerde, jawel het gekende pretpark, bent? Als je bij het buitenkomen van het museum eventjes verder richting Bellewaerde loopt kom je zonder het te beseffen aan een hotel “Kasteelhof” waar je ook nog loopgraven en kraters ziet (frontlinie tHooge). Je mag deze plek vrij bezoeken (alleen een eurootje of twee in het potje aan het hek mikken). Terwijl je het bulderen van de achtbanen hoort besef je dat het hier vroeger ook bulderde…maar dan anders…Ik ga toch even nadenken als ik volgende keer in Bellewaerde rondloop…

Nog even langs Hill 60 en Hill 62

Hill 60

Voor we weer huiswaarts keerden reden we nog even langs Hill 60 (Zillebeke). Hier 60 meter boven de zeespiegel sta je op de plek waar geallieerden en Duitsers met elkaar een “kat-en-muis-spel” speelden…een dodelijk spelletje weliswaar. Terwijl je over de vlondertjes wandelt zie je links en rechts kraters. Een luguber weetje: onder je voeten liggen nog heel wat soldaten die gesneuveld zijn tijdens deze mijnengevechten.

Hill 62

Tot slot stopten we bij Hill 62 (Zillebeke). Jawel 62 meter boven de zeespiegel. Canadese soldaten veroverden deze heuvel van de Duitsers…Met grote verliezen tot gevolg. Nu zie je hier een Canadees herdenkingsmonument. Op deze stilte-plek heb je ook een prachtig zicht op dé stad van de Westhoek: Ieper! In de buurt vind je ook nog het sanctuary wood cemetrie en een loopgravenmuseum (dat laatste deden we niet).

Met heel wat stappen op onze stappenteller keerden we huiswaarts. Mijn curieuze-neuzen hebben dit herinneringsdagje goed verteerd, zeer goed zelfs. Ze vonden het niet eng, waren niet bang maar leerden heel veel bij! Toen ik vroeg of ze dit nog eens wouden doen antwoordden ze volmondig ja! Wil je dit ook met kindjes gaan doen? Hou het dan luchtig maar toch eerlijk, bekijk op voorhand goed wat je gaat doen (ikzelf vind bijvoorbeeld het “In Flanders Fields” museum in Ieper heel mooi maar voor kinderen is het best moeilijk/zwaar). Vraag na of er bij de musea een kinderprogramma is? Wissel af met eens goed wandelen, ravotten, lachen. Leer hen dat we dit altijd moeten herinneren om het nooit meer te laten gebeuren.

Eén ding staat vast: we will always remember them!!

By John McCrae 1872-1918

Deze vind je misschien ook wel leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.