Magische trollenzoektocht in de Schorre!

Er waren eens zeven goeie vrienden, soms samen en soms apart. Ze hielden van hun huis aan de rivier in het bos met heel hun hart. De zeven reuzetrollen waren wel zo groot als dennenbomen. En de zon hadden ze ontelbare keren zien ondergaan en opkomen. (Thomas Dambo)

Gelukkig ’t zijn lieve trollen!

“Kleine” Nora en de curieuze-neuzen

Met onze 2 curieuze-neuzen trokken we naar “De Schorre” in Boom (waar we tevens nog nooit waren geweest).
Deze zoektocht was oprecht eens iets anders, speciaal en geweldig indrukwekkend…De trollen wonen in een prachtig provenciaal domein met heel vele karakters (natuur, avontuur, geschiedenis, Tommorowland, kunst…).
Wij kwamen vandaag speciaal voor de trollen-zoektocht maar keren zeker nog eens terug om nog meer te ontdekken in en om de Schorre.

We startten onze zoektocht aan het infocentrum van de Rupel en namen er een plannetje mee dat ons zou helpen om de trollen te zoeken. (Je hoeft dit niet te doen, het plannetje zelf is ook niet gedetailleerd trouwens maar dat maakt het net leuk).

Alé hop weg waren we… Limme was er niet helemaal gerust in 😉
Die trollen die waren toch niet echt hé?!…
Gniffelend gingen we verder op zoek.

Na wat paadjes hoppen ( en verbaasd staan kijken naar de zip-line van de Intense-tower) kwamen we in het bos onze eerste trol tegen! Daar was Nora: de kleinste trol van de bende!
En Limme…die was gerustgesteld: “Gelukkig ’t zijn lieve trollen”, gaan we verder zoeken, vroeg ze curieus?

7 pareltjes van trollen!

Hannes

En zo gezegd zo gedaan! Het Barrevoetspad (blotevoetenpad) lieten we vandaag (ook wel door de drukte) links liggen en al snel zagen we onze volgende trol “Hannes” verschijnen. Het oude klei-bakkers verleden van dit domein met zijn industriële ruïnes is mooi geïntegreerd bij de kunstwerken.

vlondertjes

Voor de trol Mikil die aan het water woont,
moesten we een beetje meer klim-en klauterwerk verrichten, alsof we eventjes in de Ardennen waren: zalig!!
Wel even vermelden dat het traject toch iets moeilijker zal zijn met
een wandel-of kinderwagen.


Slingerend langs trapjes en vlonderpaadjes, vijvers en taluds kwamen we ook Arvid, volgens Jappe “de opa-trol”, tegen. Ik overdrijf echt niet als ik zeg dat de 7 trollen pareltjes van kunstwerken zijn. De kunstenaar (Thomas Dambo) maakte ze allemaal uit gerecycleerd hout en paletten, een extra troef- zeg ik dan 😉

Jappe’s opa-trol: Arvid

Ook de laatste 3 trollen en de magische toren lieten zich graag vinden.
Ik las trouwens dat de trollen onlangs aangevallen waren door “trollie-morrie” die de reuzen zelfs probeerden in brand te steken…vreselijk vind ik dat! Gelukkig is het zover niet gekomen en konden ook wij genieten van deze vriendelijke reuzen!

Onze curieuze-neuzen hebben geen moment geknord of gemord tijdens de wandeling. Gretig zochten ze naar elke trol en verbaasden ze zich net als ons aan hun trollenpostuur, aan hun trollenschoonheid, aan de trollenfantasie die ze met zich meebrengen. Ondertussen genoten we van de natuur rondom ons.

One World by the people of tomorrow

Naast de trollen kunnen we toch ook niet rond dat andere kunstwerk dat de Schorre herbergt:
de “One World” brug van Arne Quinze.
Deze positive-vibe-brug staat vol met hartverwarmende boodschappen van mensen over de hele wereld.


Wil je zelf eens afzakken naar de Schorre om de trollen te ontmoeten?
Bekijk dan zeker eens het aanbod “Hartje Zomer” daar vind je nog meer leuke activiteiten om in te neuzen (trollenvertellingen, trollenworkshops,activiteiten op het domein …)
https://www.deschorre.be/recreatie-en-sport.html.
Wie echt heel curieus is naar de trollen: er zijn in de wijde wereld nog meer vrienden van de trollen uit de Schorre 😉 https://thomasdambo.com/

Al dichtend sluit Thomas Dambo af…

Er waren eens zeven goeie vrienden, soms samen en soms apart.
Ze hielden van hun huis aan de rivier in het bos met heel hun hart.
De zeven reuzetrollen waren wel zo groot als dennenbomen.
En de zon hadden ze ontelbare keren zien ondergaan en opkomen.

Una en Jeuris, vrienden voor het leven, mijmerden in het gras.
Turend naar de wolken, praten over hoe vroeger alles was.
Mikil was zo sterk als een draak en altijd op de been.
Kamiel droeg een masker, voor elke dag één.
Arvid kerfde zijn verlangens in oude bomen.
Hannes maakte parels van klei om aan iedereen te tonen.
Kleine Nora ziet elke dag de zon opkomen,
met haar jonge haren in een staart, heeft ze nog alle tijd om te dromen.

Ze konden ver voorbij het bos zien, helemaal tot waar de toekomst begon.
Ze zagen beschavingen vergaan en nieuwe verrijzen.
Ze zagen de bergen groeien, in ijs veranderen, weer smelten en opbranden.
Vissen veranderden in vogels en de continenten verschoven.
En nu zagen ze die kleine mensen met hun daden zo machtig,
een gevaar voor al het werk van de eeuwigheid indachtig.
De trollen kregen schrik, want het leven was veel te zeldzaam
om morgen te stoppen en niet meer te bestaan.

En zo kwamen de zeven trollen samen op de bergtoppen,
om het nieuwe te creëren en het oude te stoppen.
Kamiel riep uit: “Laten we hen helpen zich beter te maken, preciezer en vlugger, de kleintjes bedoelen het goed, maar ze zijn nog niet snugger.”
“We bouwen voor hen een toren, zo groot als een trol
en tonen hen dat alle wezens vanbinnen hetzelfde zijn en liefdevol.”

Ze werkten de hele winter door en tegen de zomer waren ze klaar.
Ze lieten de kleine mensen binnen met een begroetend gebaar.
Die kleine mensen klommen naar de top en openden daar hun ogen.
Tot ver voorbij het bos, de bergen en de hemel keken ze opgetogen.
Ze tuurden de toekomst in, met hier en daar een traan.
En niemand weet wat ze zagen, maar in de ogen blijft de waarheid bestaan…

Tot de volgende 😉 

Deze vind je misschien ook wel leuk...

4 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.